De Statenbijbel 1637

De Bijbel is het belangrijkste boek voor christenen. In dit boek staat het verhaal over God en Jezus Christus. In onze tijd is de Bijbel in alle talen vertaald. Maar vroeger was dat anders. Toen was er geen Nederlandse vertaling. Totdat in 1637 de Statenbijbel verscheen.

Ruzie

In het Nederland van de 17de eeuw was veel ruzie over de Bijbel. En dan vooral tussen katholieken en protestanten. Want wie mochten de Bijbel lezen? Mochten gewone mensen dat ook? Of was de Bijbel alleen voor mensen die in de kerk werken: de monniken, priesters en dominees?

Vertaling

De protestanten wilden dat gewone mensen ook de Bijbel lazen. En dus wilden ze een bijbel in de Nederlandse taal, want bijna alle bijbels waren toen in het Latijn. En alleen mensen die voor de kerk werkten kenden Latijn. De katholieken wilden geen bijbel in het Nederlands. Volgens hen moest alles blijven zoals het was. Maar de protestanten waren de baas in Nederland. En dus kwam er toch een Nederlandse vertaling.

Lutherbijbel

In die tijd was er al een bijbel in het Duits. Deze vertaling was gemaakt door Maarten Luther, een Duitse protestant. De Duitse bijbel kon makkelijk in onze taal vertaald worden, maar dat wilden de protestanten niet. Zij wilden een vertaling van de nog met de hand geschreven tekst in het Grieks en Hebreeuws, de taal van de joden. In die talen is de Bijbel ooit geschreven.

Betalen

De Nederlandse regering wilde deze vertaling betalen. Daarom noemen we deze vertaalde bijbel de Statenbijbel. Er gingen zes vertalers aan het werk. Zij deden er lang over: wel negen jaar. Maar in 1637 was hij dan toch af. Al snel werden er toen ongeveer 200.000 Statenbijbels gedrukt. Eindelijk konden ook gewone mensen de Bijbel lezen.