Proklamasi. Kami bangsa Indonesia dengan ini
menjatakan kemerdekaan Indonesia …
Wij, het volk van Indonesië, verklaren hierbij dat Indonesië
onafhankelijk is …
Dat zei Soekarno op 17 augustus 1945. Het was een korte
bijeenkomst ergens op straat in Jakarta. Maar zo liet Indonesië de
wereld weten, dat Nederlands-Indië geen
kolonie meer was en voortaan Indonesië heette.
Twee dagen eerder had de Japanse bezetting zich overgegeven. Dat
was het einde van de Tweede Wereldoorlog in Azië.
Al vóór de oorlog waren er in Nederlands-Indië steeds meer groepen
die los van Nederland verder wilden. Leiders als Soekarno, Mohammad
Hatta en Soetan Sjahrir wilden een zelfstandig land worden. Anderen
wilden alleen meer zelf kunnen beslissen. Maar Nederland wilde
niets van dit alles horen.
Toen kwam in 1942 de Japanse aanval op Nederlands-Indië. Er werd hard gevochten, maar op 27 februari won Japan de slag in de Javazee. 8 maart 1942 gaf Nederlands-Indië zich over. De soldaten werden gevangengezet en de meeste Nederlanders moesten naar kampen. De mannen moesten voor de Japanners werken. De Japanners gooiden ook de hele regering omver. Eigenlijk was dat al het einde van Nederlands-Indië.
Na 1945 probeerde Nederland de macht weer terug te krijgen. Door te onderhandelen en door geweld. Dat betekende weer vechten: de Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog. Tweemaal zette Nederland het leger groot in. Ze werden ' politionele acties' genoemd. Het leverde niets op en op 27 december 1949 legde Nederland zich erbij neer. Voortaan was Indonesië een zelfstandig land. Nederland deed dit niet helemaal vrijwillig. Er was veel druk van het buitenland.
Een deel van Nederlands-Indië hield Nederland nog tot 1962 vast: Nieuw-Guinea. Daarna kwam het als overgang onder toezicht van de VN (Verenigde Naties). In die tijd werden de Papoea's (de bevolking van Nieuw-Guinea) gevraagd wat zij wilden. Uiteindelijk besloten ze dat Nieuw-Guinea bij Indonesië hoorde. Dat was in 1969. Voortaan waren de grenzen van de Republiek Indonesië weer dezelfde als die van Nederlands-Indië.
Tijdens de onafhankelijkheidsoorlog was er heftig gevochten tussen de verschillende partijen. De verliezers voelden zich na 1949 niet meer zo welkom in Indonesië. Ruim 300.000 Nederlanders, Indische Nederlanders, Papoea's en Indonesiërs verlieten het land. De meesten gingen naar Nederland. Bij de vertrekkers zaten ook 12.500 Molukse soldaten. Ze hadden gevochten in het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger (KNIL). Samen met hun gezinnen kwamen ze in 1951 naar Nederland. Ze mochten uit het leger als ze dat wilden.
In 2005 was Minister Bot (van Buitenlandse Zaken) bij de viering
van zestig jaar Indonesische onafhankelijkheid. Nederland maakte zo
duidelijk dat Indonesië inderdaad al op 17 augustus 1945 was
ontstaan. Minister Bot zei dat het Nederland speet dat het toen
'aan de verkeerde kant' had gestaan. En dat er zoveel slachtoffers
waren gevallen.
Deze uitspraak was voor veel mensen in Nederland een belangrijke
uitspraak, vooral voor alle mensen die deze oorlog van dichtbij
hadden meegemaakt.